
Podcast
Ναι κύριε, μια νέα σελίδα για το podcast, και θα αναρωτιέστε: αλλά, ώστε?
Διότι θεωρώ ότι δεν υπάρχει επίγνωση του τι είναι αυτό το εργαλείο του ιστός 2.0.
Θα απηχήσουμε προγράμματα που βγαίνουν και τα βρίσκουμε ενδιαφέροντα. Αν έχετε τα αγαπημένα σας και θέλετε να τα μοιραστείτε με όλους, Μην ντρέπεστε και στείλτε τα σε εμάς. Γι' αυτό είναι τα σχόλια.
Για όσους από εσάς δεν ξέρετε τι είναι το podcast, σας αφήνω τον ορισμό του Wikipedia το θέμα:
“Αυτός podcasting αποτελείται από τη διανομή των αρχεία πολυμέσα (κανονικά ήχου ο βίντεο, που μπορεί να περιλαμβάνει κείμενο όπως υπότιτλους και σημειώσεις) μέσω ενός συστήματος αγγέλω πάλι ραδιοφωνικώς (RSS) που σας επιτρέπει προαιρετικά να εγγραφείτε και να χρησιμοποιήσετε ένα πρόγραμμα που το κατεβάζει έτσι ώστε ο χρήστης να το ακούει.”
Είπε έτσι, φαίνεται σοβαρό και βαρετό: “αρχεία”, “RSS”, Σύστημα…”, αλλά τίποτα δεν θα μπορούσε να απέχει περισσότερο από την αλήθεια.
Lo cierto es que el podcast es lo que se podría denominar la radio 2.0, es decir la radio que distribuye sus contenidos utilizando internet. Eso quiere decir que los creadores de contenidos, utilizan la red de redes como medio para enviar su mensaje.
Esto que parece poca cosa, dicho así rapidamente, es “la pera limonera”, porque permite a todo el mundo (y con “todo el mundo”, me refiero a todo el mundo que pueda tener acceso a un ordenador, tablet, teléfono movil y a internet), a realizar sus propios contenidos…, sus propios programas.
Las radios tradicionales, las que utilizan el aire y las ondas radioeléctricas, se están viendo superadas por un fenómeno que democratiza el acceso a la información, a la formación y al entretenimiento. Hasta hace no pocas fechas, si querías abrir una emisora (o cualquier tipo de medio de comunicación), tenías que tener una cantidad abusiva e indecente de dinero o contar con unas buenas amistades (y por buenas amistades no me estoy refiriendo al amigo que te lleva sopita caliente a casa cuando tienes un catarro “de narices” – es que a veces soy la leche: lo bien que las hilo!!!), me refiero a gente que tiene el poder para conceder frecuencias radiofónicas o televisivas. Grandes batallas (y abusos) se han perpetrado por la obtención y concesión de una de estas frecuencias.
Pero es que ahora (por el momento…, y a ver hasta cuándo), Internet es un campo al que es muy difícil ponerle puertas, y eso, se mire por donde se mire, es bueno.
Σύνολο, que las radios tradicionales se han “disfrazado” de modernas, y van colgando sus programas -los que realizan para sus emisiones habituales-, en páginas web en las que no han tenido más remedio que volcarse.
Frente a esto y anteriormente, ha habido gente , que crece en número, que teniendo ganas de contar cosas, de comunicar su historia, conocimiento, simpatía…, o simplemente con ganas de hablar, se ha dado cuenta del potencial que se abría delante de sus ojos y empezaron a hacer sus propios podcasts.
Μπουένο, como introducción, no está mal. Me dice wordpress que llevo cuatrocientas noventa y seis pa…, ah no, quinientas palabras y subiendo. Yo creo que ya está bien, que no estoy acostumbrado a escribir tanto y me va a dar un “pallá”
No me quiero ir sin dejaros un link a uno de esos podcast de gente de “agua y jabón por las mañanas”. Desde Κραυγές, página de buena gente, entresaco hoy el último post a día de hoy, que presenta el podcast que se realizó con Tomás Fernando Flores, director de Radio 3, de RNE, en el que se habla de cosas interesantes sobre la radio actual y el podcast. Que lo disfrutéis, εδώ os lo dejo.
μεγάλα φιλιά
PodcastBoy