Tag Archives: Vociferando.es

Άλλες προσωπικές αντιθέσεις με podcasts

Δημοσιεύτηκε στις με
Θα πρέπει να είναι σταθερή με την πάροδο του χρόνου

Θα πρέπει να είναι σταθερή με την πάροδο του χρόνου

Πριν από λίγο καιρό, Μίλησα για πράγματα Συμβούλευσα ότι το YE θα πρέπει να σας έκανα όπως είμαι από εκείνους που δείχνουν τι πρέπει να κάνουμε, διότι εγώ δεν κάνω και θα πρέπει να, γιατί εδώ έχω έρθει για να δώσει μια άλλη συζήτηση για πράγματα που δεν δίνουν το παράδειγμα. (κατανοητό?)

Στον κόσμο του το podcast Θα πρέπει να είναι σαφείς σχετικά με ένα πράγμα: αν θέλουν να ακουστούν, Θα πρέπει να πούμε τα πράγματα.

Υπήρξε μια πρόταση από εκείνους που στο μέλλον θα αναφερθούν σε μεγάλες συμβάσεις :-ρε. Είναι κοινοτοπία, Ξέρω, αλλά ας ρίξουμε μια ματιά.

Ξαφνικά μια μέρα ξυπνάς το πρωί και να αποφασίσει πρόκειται να φάει τον κόσμο, θα πετύχει στη ζωή με βάση, ας πούμε για παράδειγμα,, κάνω podcasts. Ο Παντοδύναμος σας έχει διαφωτίσει τη διάρκεια της νύχτας (ότι ή οποιαδήποτε άλλη ουσία που προσλαμβάνεται από το προηγούμενο βράδυ), και έχετε δει με ένα μικρόφωνο στο χέρι, δημοσιογράφος καπέλο και η ιδέα πιο εκπληκτικό ήμασταν σε θέση να έχουμε μετά Μη Καπνιστών…, Έχει φωτίζεται από ένα Superior Οντότητα.

Περαιτέρω, καίτε με την επιθυμία να έχουν, είπε, να μεταδώσει το μήνυμά σας. Έχετε τα μέσα, Έχετε το χρόνο…, 3, 2, 1, προς τα εμπρός!

Και κάνετε το πρώτο πρόγραμμα, Θα μπορούσε να ήταν καλύτερη, αλλά δεν έχει κακή, κρεμάστε, το κοινό και να σας δώσει webcasting. Τώρα για να ξεκουραστούν…

Μια descansar?!!! Ότι τίποτα, Το ακόλουθο πρόγραμμα πρέπει να είναι προετοιμασμένοι, τι θα μιλήσουμε, παράγουν προ-, προετοιμάσει τα απαραίτητα υλικά για την εγγραφή, τολμούν μια colgarlo, δημοσιεύει και διανέμει το. Αχ! και μην ξεχάσετε να παρακολουθεί την παραπάνω, θα πρέπει να δούμε πώς συμπεριφέρεται, Αν κάνουμε Downs, αν ακούσουμε, αν σχόλιο, Απάντηση…

Το γεγονός είναι ότι υπάρχει ένας χρόνος όταν σας ρωτήσω: και όλοι για τι? Πάρτε δύο ή τρία προγράμματα (ή δέκα ή δώδεκα), τρεις άνθρωποι σε έχουν ακούσει (περιλαμβάνονται σύντροφό σου και τη μητέρα σου), Κανένα σχόλιο και θα πρέπει να προετοιμάσει το ακόλουθο πρόγραμμα…, αισθάνονται όλο και λιγότερο.

Ένα από τα πράγματα ότι υπάρχει κάποια ομοφωνία στον κόσμο “podcaster” Αυτό που ζούμε, Πρέπει να παραχθεί κατά τρόπο συνεπή περιεχόμενο για να έχουν την ευκαιρία να καταλήξουμε σε κάτι σοβαρό. Και όχι μόνο οποιοδήποτε περιεχόμενο, θα πρέπει να δώσω τον καλύτερο εαυτό μου σε κάθε πρόγραμμα. Άνθρωπος, μπορούμε να χαλαρώσετε μακριά από ένα κάθε φορά X (δεν θα είμαστε αυστηροί ως Heartbreak Ridge), αλλά οι άνθρωποι περιμένουν ένα ορισμένο επίπεδο ποιότητας.

Αυτή η ποιότητα μετριέται σε σχετικό περιεχόμενο και μια σχεδόν τέλεια περιοδικότητα ρυθμό: αν αποφασίσουμε ότι θα δημοσιεύει κάθε μήνα, Θα δημοσιεύεται κάθε μήνα; Εάν κάθε ημέρα quience, Είναι κάθε δεκαπενθήμερο, εάν η ημερήσια, καθημερινά.

Η έλλειψη περιοδικότητας είναι πολύ τιμωρείται από τους ακροατές, μπορούν να σας συγχωρήσει ο “αρρυθμίες” σε δημοσιεύσεις, si γιο “ρεφανς” “ανακατασκευή” κιβώριο από το κατάστρωμα. O θάλασσα, είναι τόσο διακατέχονται από την ποιότητα που τους προσφέρουμε σε κάθε πρόγραμμα, είστε σε θέση να περιμένουν περισσότερο από ό, τι συμφωνηθεί.

Αλλά γενικά, δεν τηρηθεί η ημερομηνία δημοσίευσης, Δεν αρέσει στους ακροατές και η προσφορά αυξάνεται, η δυνατότητα εξεύρεσης κάτι που τους αρέσει τόσο πολύ με τα δικά σας και να τους σέβονται και ώρα, Δεν είναι τόσο χαμηλή ώστε να μην ληφθούν υπόψη.

Όπως λέει ο Raphael, Είμαι ότι: ότι δεν έχει δημοσιευθεί στο χρόνο, χρειάζεται περισσότερο από ό, τι είναι απαραίτητο μεταξύ του προγράμματος και του προγράμματος…, και ότι η πληρωμή, γιατί δεν μπορώ να σηκώσω το κοινό όταν αποτυγχάνουν.

Μετά από αυτό, Απλά για να ξέρεις, αν θελετε meteis σε αυτό και θέλουν να πετύχουν κάτι, δεν πρέπει να σας αποθαρρύνει και να παράγουν περιεχόμενο.

Πολύ μεγάλο Besotes ένα tutti.

Podcastboy

Η σημασία του να μιλάς καλά

Δημοσιεύτηκε στις με

Φωνή, ομιλία και μικρόφωνα

Ένα από τα χαρακτηριστικά του ραδιοφώνου “προ-podcast”, ήταν ότι αυτό το μέσο θεωρήθηκε, ένα φευγαλέο μέσο, αυτό είναι, τι θα γινόταν αν δεν πρόσεχες, έχασες το μήνυμα. Πράγματι, αν σου έδιναν έναν αριθμό τηλεφώνου που σε ενδιέφερε και, είτε δεν πρόσεχες είτε εκείνη τη στιγμή έφυγε η εκπομπή, ξέμεινες από πληροφορίες και όλα σου έσκιζαν τα ρούχα και σου έτριζαν τα δόντια.

Τώρα έχουμε το podcasts, Δεν ανησυχούμε πολύ για το ότι δεν είχαμε ακούσει τις πληροφορίες τη στιγμή που εκδόθηκαν γιατί το γνωρίζουμε, το κανονικό, είναι ότι αργά ή γρήγορα, το πρόγραμμα εμφανίζεται στις ιστοσελίδες του σταθμού και μπορούμε να σώσουμε ότι μας ενδιαφέρει.

Από την άλλη, έχουμε συνηθίσει “οι άνθρωποι που μιλούν καταλαβαίνουν ο ένας τον άλλον”, Εννοώ όταν μιλάμε με ανθρώπους, οι συνομιλητές μας έχουν στον εγκέφαλό τους, ένα είδος “συσκευή διόρθωσης σφαλμάτων” που τους επιτρέπουν να επιλύουν ορισμένα σφάλματα που μας φαίνονται ανεπαίσθητα ή που απλώς δεν γνωρίζουμε..

Ναί, φίλοι! Όταν όμως αντιμετωπίζουμε το μικρο…, αυτό είναι κάτι άλλο. Ένας σπουδαίος δάσκαλος που ήξερα το είπε αυτό: το μικρόφωνο είναι κάθαρμα, γιατί αντικατοπτρίζει όλα όσα λέμε και δεν συγκαλύπτει τις αποτυχίες, είναι περισσότερο, φαίνεται να τα τονίζει. Σε αυτό πρέπει να προσθέσουμε, ειδικά τις πρώτες φορές που το χρησιμοποιούμε “διαβολική συσκευή”, η έκπληξη που έρχεται ακούγοντας τη φωνή μας για πρώτη φορά εξωσωματική (εννοώ, έξω από τον εαυτό μας…, Στιγμή Ίκερ Χιμένεθ).

Δεν βάζω στοίχημα γιατί σίγουρα θα έχανα, αλλά μόλις και μετά βίας, Ακόμα κι έτσι, είμαι σχεδόν σίγουρος ότι όλοι όσοι έχουμε ηχογραφήσει ποτέ τον εαυτό μας το έχουμε πει: αλλά αυτή είναι η φωνή μου? (είπε σοκαρισμένος, μάτια μεγάλα σαν πιατάκια και κόκκινα σαν ντομάτες), καλά ναι, Ναι, φίλε μου, είναι η φωνή σου, με αυτόν τον άφωνο ήχο τρομπέτας που δεν θα πίστευες ποτέ ότι είχες. Αλλά δεν είναι αυτό το κύριο πρόβλημα, γιατί έτσι συνηθίζεις. Είναι θέμα ηχογράφησης, ακούγεται και αργά ή γρήγορα συνηθίζουμε τον ήχο μας (Υπάρχουν άνθρωποι που συμπαθούν ο ένας τον άλλον!!!), το πρόβλημα της διατήρησης καθαρού και καθαρού λόγου για λόγους προφοράς είναι μεγαλύτερο. Ζάρια Έμμα Ροντέρο, ότι η φωνή είναι το σώμα και ως τέτοιο πρέπει να εκπαιδεύεται. Πρέπει να μάθουμε να προφέρουμε, ένας κινούμενος, να χρησιμοποιεί τέλεια όλα τα στοιχεία που εμπλέκονται στη χρήση του προφορικού λόγου. Δράττομαι αυτής της ευκαιρίας για να σας αφήσω εδώ σύνδεσμος σε μια σελίδα όπου προσφέρουν μαθήματα podcast και μεταγλώττισης.

Πάντως, για να βελτιώσουμε την προφορά μας, το ιδανικό είναι να εξασκηθείς, πρακτική και πρακτική. Καταγράψτε μας, ακούστε μας και διορθώστε μας. Άνθρωπος! Καλό θα ήταν να γνωρίζετε για την αναπνοή, ασκήσεις μάσκας προσώπου, προχωρημένη ανάγνωση…, αλλά σιγά σιγά.

Θα συνεχίσουμε να μιλάμε για αυτό και για πολλά άλλα πράγματα, ως τότε, Πάω να ηχογραφήσω τον εαυτό μου για να ακούσω τον εαυτό μου και, αν πάει στραβά, διορθώστε με.

μεγάλα φιλιά

Podcast αγόρι

Κάνε αυτό που σου λέω και όχι αυτό που κάνω

Δημοσιεύτηκε στις με

Εφεδρικός

Είχα προγραμματίσει να βάλω σε αυτό το post το μυστικό της επιτυχίας στη ζωή και ίσως, ανάλογα με το πόσο θετικό ήταν, μερικές συμβουλές για το πώς να φτάσετε στο 250 χρόνια και συνεχίστε να κάνετε ποιοτικό σεξ.

Αλλά χθες ο σκληρός δίσκος του mac (Ναι, Ναι, και mac…, αυτά που δεν αποτυγχάνουν ποτέ, ότι είναι οι καλύτερες υπολογιστικές μηχανές μετά το φάσμα zx και ότι έχουν καταφέρει να ανταγωνιστούν ολόκληρες οικογένειες με το να πρέπει να τοποθετηθούν μεταξύ PCistas και MACers.), και είμαι συντετριμμένος.

Και το χειρότερο δεν είναι ότι ο δίσκος έχει πεθάνει, το χειρότερο είναι οι πληροφορίες που έχει. Αυτές οι πληροφορίες που συλλέγω με την πάροδο του χρόνου και αντίθετα με όσα συμβουλεύουν ο λόγος και οι μεγάλοι γκουρού για αυτό το θέμα, δεν κρατήθηκε ασφαλής σε α εφεδρικός.

Ναι φίλοι, Ναι…, Είμαι geek διαχρονικά, μια ψηφιακή απάτη, ακυρότητα υπολογιστή. Αν το ψηφιακό χτίζεται αποκλειστικά με μηδενικά και ένα, ειμαι α 2,7 (μια χάρη που ίσως είναι λίγο στα όρια και με την οποία θέλω να εκφράσω ότι δεν υπάρχω στο δυαδικό χεχεχε)

Σύνολο, για να συνοψίσουμε, μην κάνεις αυτό που κάνω, Τι σημαίνει ότι δεν δημιουργείτε αντίγραφα ασφαλείας;, και κάνε αυτό που σου λέω: “πίσω πίθηκος” σαν να μην υπήρχε αύριο, δημιουργήστε αντίγραφα ασφαλείας ακόμη “pe2” ότι τα παίρνεις: ποτέ δεν ξέρεις πότε θα το χρειαστείς “αερίζω” (Ναι, Ξέρω, ένα άλλο αστείο πράγμα λίγο αταίριαστο, αλλά δεν θα αρνηθείς ότι έχει ένα χαμόγελο…)

Και όταν σου λέω να κάνεις backup, Εννοώ να κάνεις όσο περισσότερα μπορείς τόσο το καλύτερο, αφού ένα μπορεί να μην είναι αρκετό και να το φτιάξει από όλο το ευαίσθητο υλικό: έγγραφα, εικόνες, μουσική, podcasts… Οι ειδικοί λένε τι πρέπει να γίνει, τουλάχιστον, τρία αντίγραφα σε διαφορετικές μορφές και μέσα, γιατί φυσικά, Τι νόημα έχει να αποθηκεύσετε τα πάντα στον ίδιο σκληρό δίσκο αν κάποια στιγμή κολλήσει και “αντίο πολύ καλά”.

Και δεν υπάρχει καμία δικαιολογία, γιατί οι σκληροί δίσκοι δεν είναι πολύ ακριβοί και μπορείς να πάρεις ένα-δυο από αυτούς με όχι πολλά χρήματα (Φυσικά, η αξία είναι απείρως μικρότερη από αυτή που χάνετε αν ξεμείνετε από πληροφορίες, άκουσέ με…, Ξέρω).

Ετσι, βλέπεις, για κάτι ηλίθιο, os habéis quedado si el secreto de una vida eterna plena de satisfacción sexual 😀

μεγάλα φιλιά

Podcast αγόρι

Γεια σε όλους

Δημοσιεύτηκε στις με

Podcast

Ναι κύριε, μια νέα σελίδα για το podcast, και θα αναρωτιέστε: αλλά, ώστε?

Διότι θεωρώ ότι δεν υπάρχει επίγνωση του τι είναι αυτό το εργαλείο του ιστός 2.0.

Θα απηχήσουμε προγράμματα που βγαίνουν και τα βρίσκουμε ενδιαφέροντα. Αν έχετε τα αγαπημένα σας και θέλετε να τα μοιραστείτε με όλους, Μην ντρέπεστε και στείλτε τα σε εμάς. Γι' αυτό είναι τα σχόλια.

Για όσους από εσάς δεν ξέρετε τι είναι το podcast, σας αφήνω τον ορισμό του Wikipedia το θέμα:

“Αυτός podcasting αποτελείται από τη διανομή των αρχεία πολυμέσα (κανονικά ήχου ο βίντεο, που μπορεί να περιλαμβάνει κείμενο όπως υπότιτλους και σημειώσεις) μέσω ενός συστήματος αγγέλω πάλι ραδιοφωνικώς (RSS) που σας επιτρέπει προαιρετικά να εγγραφείτε και να χρησιμοποιήσετε ένα πρόγραμμα που το κατεβάζει έτσι ώστε ο χρήστης να το ακούει.”

Είπε έτσι, φαίνεται σοβαρό και βαρετό: “αρχεία”, “RSS”, Σύστημα…”, αλλά τίποτα δεν θα μπορούσε να απέχει περισσότερο από την αλήθεια.

Lo cierto es que el podcast es lo que se podría denominar la radio 2.0, es decir la radio que distribuye sus contenidos utilizando internet. Eso quiere decir que los creadores de contenidos, utilizan la red de redes como medio para enviar su mensaje.

Esto que parece poca cosa, dicho así rapidamente, es “la pera limonera”, porque permite a todo el mundo (y con “todo el mundo”, me refiero a todo el mundo que pueda tener acceso a un ordenador, tablet, teléfono movil y a internet), a realizar sus propios contenidos…, sus propios programas.

Las radios tradicionales, las que utilizan el aire y las ondas radioeléctricas, se están viendo superadas por un fenómeno que democratiza el acceso a la información, a la formación y al entretenimiento. Hasta hace no pocas fechas, si querías abrir una emisora (o cualquier tipo de medio de comunicación), tenías que tener una cantidad abusiva e indecente de dinero o contar con unas buenas amistades (y por buenas amistades no me estoy refiriendo al amigo que te lleva sopita caliente a casa cuando tienes un catarro “de narices” – es que a veces soy la leche: lo bien que las hilo!!!), me refiero a gente que tiene el poder para conceder frecuencias radiofónicas o televisivas. Grandes batallas (y abusos) se han perpetrado por la obtención y concesión de una de estas frecuencias.

Pero es que ahora (por el momento…, y a ver hasta cuándo), Internet es un campo al que es muy difícil ponerle puertas, y eso, se mire por donde se mire, es bueno.

Σύνολο, que las radios tradicionales se han “disfrazado” de modernas, y van colgando sus programas -los que realizan para sus emisiones habituales-, en páginas web en las que no han tenido más remedio que volcarse.

Frente a esto y anteriormente, ha habido gente , que crece en número, que teniendo ganas de contar cosas, de comunicar su historia, conocimiento, simpatía…, o simplemente con ganas de hablar, se ha dado cuenta del potencial que se abría delante de sus ojos y empezaron a hacer sus propios podcasts.

Μπουένο, como introducción, no está mal. Me dice wordpress que llevo cuatrocientas noventa y seis pa…, ah no, quinientas palabras y subiendo. Yo creo que ya está bien, que no estoy acostumbrado a escribir tanto y me va a dar un “pallá”

No me quiero ir sin dejaros un link a uno de esos podcast de gente de “agua y jabón por las mañanas”. Desde Κραυγές, página de buena gente, entresaco hoy el último post a día de hoy, que presenta el podcast que se realizó con Tomás Fernando Flores, director de Radio 3, de RNE, en el que se habla de cosas interesantes sobre la radio actual y el podcast. Que lo disfrutéis, εδώ os lo dejo.

μεγάλα φιλιά

PodcastBoy